Durf te vragen

Laatst zag ik het programma ‘Ik durf het bijna niet te vragen’ op tv. Per aflevering worden er een paar mensen uit een specifieke bevolkingsgroep ondervraagd waar bepaalde vooroordelen over bestaan. Zoals stellen met een groot leeftijdsverschil, hoogbegaafden en ex-bajesklanten. De vragen komen van anonieme kijkers en gaan vaak over die vooroordelen. In de aflevering die ik zag, kwamen paragnosten aan bod. Ik vond het mooi om te zien dat ze allemaal toch op hun eigen manier naar spirituele gaven kijken. Zo laat het programma zien dat je mensen simpelweg niet in een hokje kan plaatsen. Natuurlijk zijn er ook wel overeenkomsten, maar mij vielen de verschillen juist op. Ik vond het erg verhelderend. Maar ik denk dat het met spiritualiteit hetzelfde is als met veel dingen: als je er echt niets mee hebt, dan zullen een paar verhelderende antwoorden daar ook niet veel aan veranderen. Ik verklap maar meteen dat ik zelf niet tot die groep behoor.

De ene paragnost is de ander niet

We hadden het er al over dat mensen niet in hokjes te plaatsen zijn en dat dit ook voor paragnosten geldt. Want niet elke paragnost is dezelfde. Er zijn verschillen in gaven, elk heeft een eigen manier van werken en vaak hebben ze een specifieke expertise ontwikkeld over bepaalde onderwerpen. Dit betekent dat de een zich helderziend zal noemen, een ander heldervoelend en een derde helderwetend. Het gaat om die zesde zintuig die bij hen sterk ontwikkeld is, en dat kan neerkomen op dingen aanvoelen, of echt dingen voor je zien, of eerder dat het een duidelijk soort weten is. Qua werkwijze kan het zijn dat er een pendel wordt gebruikt, spirituele kaarten zoals tarotkaarten of dat de paragnost bijvoorbeeld vraagt om een attribuut van een overledene over wie je een vraag wil stellen, zoals een foto of een kettinkje. Maar er zijn ook genoeg die geen hulpmiddel gebruiken. Tot slot zijn er paragnosten die gespecialiseerd zijn in een bepaald onderwerp, zoals keuzes maken of vragen over relaties en carrière.

Er wel of niet open voor staan

Naar aanleiding van mijn inleiding denk je misschien dat ik dus geloof in spirituele zaken en daar helemaal voor opensta. Nou, zo simpel zit het dan ook weer niet. Ook ik blijk dus niet zo makkelijk in een hokje te plaatsen te zijn! Ik denk dat veel mensen het lastig vinden om precies te omschrijven hoe ze denken over spiritualiteit. Laat ik zeggen dat ik er vooral op filosofische manier naar kijk. Daar bedoel ik mee dat ik me kan voorstellen dat spirituele zaken mogelijk zijn en dat ik er in die zin voor opensta. Ik wijs het dus zeker niet van de hand, maar het is ook weer niet zo dat ik overtuigd ben van allerlei spirituele zaken. Maar nieuwsgierig ben ik zeker en daarom zou ik nog altijd een keer naar een paragnost willen gaan. Inmiddels weet ik dat je ook simpelweg online kan chatten me ze via een platform. Dus ik weet niet hoe jij erin staat, maar ik ga binnenkort eens verkennen wat iemand met spirituele gaven mij te vertellen heeft. Ik ben benieuwd!